A new time has come.
 
HomeHome  CalendarCalendar  FAQFAQ  SearchSearch  MemberlistMemberlist  UsergroupsUsergroups  RegisterRegister  Log inLog in  

Share | 
 

 Tealia

Go down 
AuthorMessage
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Tealia   Mon Jun 14, 2010 6:20 pm

** Ik weet niet zeker of het onder fantasy valt maar volgens mij wel..**

Welkom, Welkom in de wereld waar alle films bijeenkomen en alle personages elkaar kennen. Waar het verder gaat. En nieuwe mensen erbij komen welkom in: Tealia. En natuurlijk zal ik je voorstellen aan de hoofdpersonen. Ze zullen ieder hun eigen verhaal doen wat uiteindelijk leidt tot.. Ja.. Waartoe leidt dat? Ik denk dat hun paden zullen kruizen. Maar ik zal verder niks verklappen.
Hier zijn voor jullie:

Aris
Aragorn
Arwen
Darweimn
Jack Sparrow
William
Elizabeth
Christinia
Leonardo

Misschien komen er nog meer mensen bij. In ieder geval. Laten we beginnen. Bij Aragorn en Arwen.
-----

Aris liep door de gangen van het paleis. Zoals gewoonlijk had ze de kap diep over haar hoofd getrokken. Ze hield er niet van als men haar gezicht zag. Ze was op weg naar de troonzaal. Het was niet ver maar de bewakers die haar er telkens niet door wouden laten waren irritant. Zo duurde het eeuwen. Tenslotte besloot ze haar kap maar af te laten. Toen ze bij de deur voor de troonzaal kwam stonden er geen bewakers. Wat ze erg vreemd vond maar ze liet het er maar bij zitten. Ze klopte niet, als ze het wel had gedaan was Aris een hoop gespaard gebleven. Aris opende de deur en zag haar vader en moeder. Op de troon en haar broer die ernaast stond. Het was een normaal beeld voor haar. Ze had nooit veel gehad met haar familie. Dat was dan vooral omdat haar moeder haar niet aan had zien komen, Aris had daardoor het gevoel gekregen dat niemand haar wenste. Voor haar op de grond zat een jongen hij was gebonden en de beul stond naast hem. Aris herkende de beul wel. Ze zag hem vaak als ze bij de koninklijke executies moest zijn. Aris ogen werden groot toen ze zag wie het was. James. Haar geheime verkering en tevens haar beste vriend. Hij was wat ouder dan Aris en had blond haar en een gebruinde huid waardoor zijn goen-purpere ogen er mooi bij afstaken. Aris keek naar haar vader omdat ze merkte dat hij streng naar haar keek. 'Wat doe je hier?' vroeg Aragorn aan zijn dochter. Hij wenste dat dit haar bespaard kon blijven. Terwijl hij dat vroeg gebaarde Arwen naar Darweimn dat hij Aris weg moest begeleiden. Darweimn knikte haast onmerkbaar en liep naar Aris toe terwijl ze een zin probeerde te vormen. James keek naar de grond alsof hij iets had gedaan en daardoor Aris niet onder ogenkon komen. Darweimn pakte Aris bij haar bovenarm. 'Kom mee.' 'Laat me.' fluisterde ze terug. Darweimn schudde zijn hoofd. 'Dit is je straf voor ongehoorzaamheid.' zei Aragorn. Aragorn hief zijn hand en Aris wist wat dat betekende wat Aris niet wist was of haar vader tegen haar of James sprak maar de beul hief zijn bijl. En terwijl Aris toekeek werd James gedood. Daarna ging het snel. Aris begon te schreeuwen en te huilen en zichzelf los te trekken. 'Ik vergeef het je nooit! Nooit!' riep ze. Onder haar protest en geschreeuw begeleidde Darweimn haar de troonzaal uit. Door de gang terwijl hij er zelf kalm onder bleef. Darweimn leek op zijn vader maar was wat koeler maar veel liever. Aris daarin tegen had de schoonheid van haar moeder, al had ze de vechtlust en technieken van haar vader. Aris had alleen nooit de voldoening, Darweimn in haar ogen wel. Die deed alles goed. Had zelfs zijn moeders ketting gekregen. Aris bedacht wat zij had gekregen, niets. Haar moeder zei altijd dat liefde niks kostte maar het kostte heel veel als er zoiets voor je ogen gebeurd dacht Aris. Darweimn was bij haar kamer en zette haar op bed neer. Hij deed ook de gordijnen open en na lange tijd kwam er licht in de duistere kamer. Darweimn keek rond en snapte niet hoe Aris hier kon leven. De grond was kaal en zwart. Op de muren waren rozen geschilderd en ook in elke vaas zaten rozen. Er was een schilderezel met schilderspullen ervoor. Hij zette Aris op haar bed die alles met zich liet doen door de shock. Langzaam liep hij naar de tekeninen die ze had gemaakt.
Back to top Go down
View user profile
Dust
Level 2
avatar

Posts : 911
Join date : 2010-06-17
Age : 22
Location : Thuis

PostSubject: Re: Tealia   Mon Jun 21, 2010 5:34 am

Hoe gaat het verder?
Back to top Go down
View user profile Http://www.twitter.com/Alarenda
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Mon Jun 21, 2010 5:42 am

Dust wrote:
Hoe gaat het verder?
Komt binnenkort nog. Very Happy
Back to top Go down
View user profile
Dust
Level 2
avatar

Posts : 911
Join date : 2010-06-17
Age : 22
Location : Thuis

PostSubject: Re: Tealia   Mon Jun 21, 2010 5:42 am

Yaaaay bounce bounce bounce bounce bounce bounce
Ik wil het echt gaan lezen study
Back to top Go down
View user profile Http://www.twitter.com/Alarenda
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Thu Jul 01, 2010 6:41 am

Aris lag nog op haar bed naar boven te staren. Darweimn zag het als een ja. Zijn zusje was erg goed. Ze had de kunst van haar moeder meegekregen. Darweimn wist zelf dat hij meer op zijn moeder leek qua karakter. Hij wist ook dat zijn vader dat niet prettig vond maar niet hardop zei. Aris was altijd beter gfeweest. Ze had altijd drang gehad om te reizen en haar vechterskunsten uit te breiden. Ze wilde meerdere vrienden maken. Darweimn benijdde haar daarin. Ook benijdde hij haar schoonheid. Aris zelf zag het niet maar hij wist dat er meerdere mannen voor haar vielen dan ze wist. Soms wenste Darweimn dat hun karakters om gewisseld werden want Aris zou dan een goede koningin zijn. Nu ook wel, maar dan statig en strategisch zoals zijn vader. Aris dacht aan haar vader. Zijn harde blik. Ze schrok op uit haar gedachtes toen er op de deur werd geklopt. Darweimn keek even om naar Aris die rechtop zat. Hij opende de deur en zag zijn vader staan. 'Darweimn, Ga maar weg.' zei hij gebiedend tegen hem. Darweimn gehoorzaamde aan zijn vaders wil en sloot de deur achter hem. Tijdens dat korte moment was Aris weggedraaid. Haar haren waren losgeraakt tijdens haar weg naar haar kamer. Ze waren lang en bruin. Ze had geen jurk aan zoals van haar gewenst werd maar haar gewone kleding die ze ook tijdens haar reizen droeg. Al was ze pas twee keer op reis geweest. Aragorn liep naar haar toe en ging naast haar zitten. Eigenlijk wilde Aris wegdraaien maar ze keek hem even aan en zag dat hij zijn mantel en kroon niet op had. Hij kwam naar haar toe als haar vader. Niet als haar koning. Ze keek hem met een schuldige harde blik aan. Aragorn ging naast haar zitten en legde zijn hand op haar been. 'Er zit je meer dwars dan alleen James, nietwaar?' vroeg hij aan haar zoals alleen een vader dat kon. Aris keek hem aan. Eigenlijk zeiden haar ogen genoeg maar ze dwong zichzelf tot een kleine 'Ja..'. Aragorn knikte. 'Wil je het vertellen?' vroeg hij haar vriendelijk. Aris knikte. Ze zuchtte even en keek hem aan. 'Ik wl reizen, vechten, leven zoals jij eerst deed. Ik heb jouw bloed. Ik wil leven zoals ik denk dat het goed is. Waarom mag dat niet? Dan heers ik later wel want Darweimn word toch koning. Hij is de oudste.' vertelde ze hem. Aragorn knikte. Hij begeep haar verlangen heel goed. Zelf wilde hij ook graag weer reizen en een paar van zijn vrienden zien. Maar hij had zijn plichten. Natuurlijk kon hij Aris wel naar Legolas sturen, als hij eerst een brief kon sturen. 'Nou.. Ik kan je wel naar Legolas laten gaan. Hij woont in het Demsterwoud. Maar eerst moet ik een brief van hem terug hebben en ik zal zelf Elfs leren.' zei Aragorn. Aris keek hem ongelooflijk aan. 'Wil.. Wil je dat echt doen?!'vroeg ze vol ongeloof.
Back to top Go down
View user profile
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Sun Jul 04, 2010 6:08 am

Aragorn knikte. 'Ik heb je de laatste tijd erg teleurgesteld en je haast opgesloten. Ik werd bang va de gedachte dat jij zou gaan reizen maar eigenlijk heb ik al die tijd geweten dat het je leven is. Zoals het mijn leven is geweest. Ik zal je kleden zoals een doler gekleed hoort. Je hebt dolersbloed en dat moet tot uiting komen.' zei hij tegen haar. Aris keek haar vader de hele tijd aan. Ze leek veel op hem, vond ze zelf. Ze had zijn ogen en haar. Zijn vorm van gezicht en machtige bouw. Ze zag er vaak wild en bereisd uit, wat helemaal niet zo was. Aragorn zat te denken. Na al die jaren al vroeg hij zich af waarom Arwen Aris niet had zien komen. Aragorn stond op. 'Ik moet nog wat staatszaken afhandelen. Ga je mee? Dan moet je je omkleden, of ga je naar je moeder. Ik denk dat die je beter Elfs kan leren..' zei Aragorn. Aris stond op. Ze was vastbesloten om Elfs ze te leren. 'Ik ga naar moeder.' zei ze. Aragorn knikte. Darweimn hoorde beweging en zachtjes liep hij weg. Tenminste, een stukje zodat het leek alsof hij eraan kwam lopen. Aragorn maakte geen buiging. Hij gaf haar ook geen knuffel. 'Tot straks bij het eten.' zei hij alleen maar. Daarna liep hij met een vlot tempo weg, hij deed de krakende deur open en botste haast tegen Darweimn aan. Daardoor hoorde Aris dat de deur niet dicht zat. Ze liep naar de deur toe en bleef aan de zijkant staan luisteren. 'Wat is er mijn zoon? Vanwaar die haast.' 'Vader, er is nog maar één Generaal gearriveerd' 'Wat, Dat is verschrikkelijk. Haast je mijn zoon.' Aris draaide weg van de deur en deed alsof ze eraan kwam rennen. 'Vader, mag ik toch met u mee?' Aragorn draaide zich om. 'Vooruit, maar schiet op. Ga je omkleden nu!' zei hij tegen haar. Aris knikte, sloot de deur en rende naar haar kledingkast. Daar zocht ze haar bordeaurode jurk uit. Hij kwam tot op de grond. Ze maakte haar lange haren los uit de vlecht en borstelde ze mooi. Haar schoenen deed ze uit en platte open rode schoenen kwamen ervoor in de plaats. Aris glimlachte en keek in de spiegel. Ze kon een echte begeerlijke vrouw zijn als ze dat wilde. Ze had er alles voor. Met een rustige pas liep ze door de nu verlaten gangen. Op de wachters na natuurlijk, maar daar was ze nu aan gewend. Ze had ook haar kroon op, zoals dat hoorde. De wachters keken haar na en begonnen met fluisteren zo snel als ze uit het zicht was. Ze zagen Aris namelijk niet vaak zo buiten de staatsvieringen om. Aris kwam aan bij de troonzaal en opende de deur.
Back to top Go down
View user profile
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Sun Jul 04, 2010 1:29 pm

Haar vader zat op zijn troon, haar broer stond ernaast en keek haar aan. Ook de paar hoofden van de Generaals keken om. Maar die sloegen ze gelijk neer uit eerbied. Aris liep charmant langs ze heen en ging aan de linkerzijde van haar vader staan. Darweimn stond aan de rechterzijde en vanachter de mooie troon stak hij zijn duim op. Hij kwam iets dichter bij haar staan. 'Er zullen ook Generaals bij zijn die een huwelijksaanzoek willen doen aan jou. Die waren er de vorige keer ook maar vader heeft ze allemaal geweigerd. Hij zei dat hij een bal zou organiseren ter ere van jouw zestiende verjaardag. Maar je moet zelf je geliefde kiezen.' fluisterde Darweimn in haar oor. Aris zuchtte van binnen. Ze was helemaal niet verliefd en gelukkig geweest met James. 'Dar, Waarom moet James ..?' verder kwam Aris niet, zeker niet fluisterend. Hij keek haar wat strakker aan, slikte, wat duidelijk hoorbaar voor Aris was. 'Omdat hij dingen had verraden over onze plannen tegen de vijand. Oorlog is niet goed voor liefde. Het spijt me, ik pleitte zelfs voor hem maar het mocht niet baten.' fluisterde hij wat later terug na mijn porren. James. Had. Ons. Verraden. Schoot er door Aris haar hoofd. Ze was niet meer dan een pop geweest waar hij mee kon spelen. Ze was als was in zijn handen geweest en had niks gemerkt. Aris vond het zeer spijtig dat ze hem zelf geen haar had gekrengt. Ze vervloekte zichzelf en voelde zich erg schuldig. Als ze de oorlog zouden verliezen was dat misschien wel haar schuld geweest. Daar kon ze niet mee leven en Aris besloot dat ze de komende week voor haar verjaardag zou wijden aan Elfs leren van haar moeder. Ook al zou ze het bal liever zien gaan dan komen, toch zou ze er alles aan doen wat in haar macht lag om haar ouder voor misschien wel de laatste keer, te laten zien dat ze een echte prinses was. Aris zag de Generaals uiteindelijk langzaam binnendruppellen. Ze bedacht dat er de vorige keer meer Generaals waren geweest. Velen waren dus gesneuveld. Spijtig, bedacht ze. Vele had ze gemogen om hun vechttechnieken alleen al, niet dat zij dat wisten. Aris hield veel voor zichzelf. Aragorn, haar vader, maar voor anderen de koning stond op. Alle generaals legden hun hand op hun hard en legden de geloften van geheimhouding af. Aris zelf ook. Haar moeder was er niet bij. Die was er bijna nooit bij. Na een paar minuten kwamen een paar mannen naar voren om hun plannen en de gebeurtenissen uit te leggen. Zo ging dat anderhalf uur door. Op een ogenblik had zelfs Aris er geen interrese meer in, maar dat maakte haar niet uit. Ze deed wel alsof. Na die anderhalf uur was iedereen geweest. 'Zijn er nog overige dingen die besproken moeten worden voordat ik de vergadering officieel sluit. Een oudere Generaal stapte naar voren en boog. 'Heer, zoals u weet heeft mijn zoon bij de vorige vergadering een aanzoek naar Prinses Aristola gestuurd. U heeft geweigerd maar ik moest het opnieuw vragen wanneer de prinses erbij was.' zei de Generaal tegen haar vader. Aris stapte een klein stapje naar voren. 'Spreek.' zei ze statig. De Generaal boog opnieuw. 'Prinses Aristola ik vraag u, om mijn vrouw te worden. Hoogachtend Graaf Edward III' sprak de Generaal voor zijn zoon. 'Generaal, ik wil graag dat uw zoon op mijn bal komt. Dit is een bespreekbare kwestie maar ik wil er nu nog niet verder op ingaan.' zei Aris netjes. Daarna deed ze weer een stap naar achteren. De Generaal boog opnieuw en liep terug naar zijn plek. Wat later stond haar vader op.
Back to top Go down
View user profile
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Sun Jul 04, 2010 1:29 pm

Is het trouwens wel een goed verhaal?
Back to top Go down
View user profile
Dust
Level 2
avatar

Posts : 911
Join date : 2010-06-17
Age : 22
Location : Thuis

PostSubject: Re: Tealia   Sun Jul 04, 2010 3:19 pm

Ja, maar nu ff verder lezen study
Back to top Go down
View user profile Http://www.twitter.com/Alarenda
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Sun Jul 04, 2010 8:15 pm

'Hierbij verklaar ik deze vergadering officieel voor gesloten.' sprak hij plechtig. Opnieuw werd de eed afgelegd en daarna konden alle Generaals gaan. Aris en Darweimn ploften naast elkaar neer op de bank toen alle Generaals weg waren. Net toen ze zaten gingen de deuren open en kwam Koning Arwen naar binnen. Of zoals haar noemden. Moeder. Aris en Darweimn leunden eerst tegen elkaar maar gingen gelijk rechtop zitten. Eerst liep Arwen naar hun vader toen en glimlachte. Het was aan hem te zien dat ze hem goed deed. Het was niet te zien wat ze bij hem deed, maar Aris hoorde ze praten in het Elfs. Haar moeder leek verontrust. Daarna draaide ze zich om naar haar twee kinderen en liep op ze af. 'Aristola, jou wil ik zo met mij mee hebben. Wacht nu bij je vader.' zei ze streng tegen haar. Aris stond gelijk in slecht humeur op en beende naar haar vader toe. Daar ging ze op de verhoging zitten, tegen de troon aanleunend. Haar vader merkte haar stemmingswisseling en leg zijn hand op haar schouder en aaide die zoals een goede vader betaamde. Die beweging gaf Aris rust. Haar moeder moest kennelijk veel met Darweimn bespreken want het duurde minstens een half uur. Daarna stond haar moeder op en wenkte haar. Aris stond op en liep langzaam naar haar toe. Haar moeder liep voor haar uit en Aris volgde haar gestaag naar haar privévertrekken. Die waren allen buiten waar ze op blote voeten liep. Aris moest ook haar schoenen uitdoen. Haar moeder plaatste haar op een bankje en liep toen weg. Alle mensen en elfen meden Aris, zelf wist die niet waarom. Ze zuchtte en hoorde een plots gegrinnik achter zich. Snel keek ze om en zag een jongeman die ze nog niet eerder had gezien. Hij was volgens haar iets ouder dan zijzelf. 'Waarom lach je?' vroegze hem geirriteerd. De jongen keek haar met twinkelende ogen aan maar zei niks. 'Ik wil een beloning.' fluisterde hij alleen maar. Aris stond op. De jongen bleef staan en keek haar aan toen ze voor hem kwam staan. ' Wat is je prijs?' vroeg Aris hem. 'Een kus van de wonderschone..' fluisterde hij in haar oor. Aris haar ogen werden groot. Ze bekeek hem even. Hij was erg knap. Vooral zijn gouden ogen. Hij was erg bleek wat haar ook opviel. 'Eerst wil ik antwoorden. Ik zweer op mijn dood dat ik je daarna je prijs geef.' fluisterde ze tegen hem. Hij knikte alsof hij in overeenstemming ging met dat. 'Ik lachte omdat je niks aan je moeder hebt. Ze zal je misschien een woordje per dag leren en je zo lang mogenlijk hier houden. Ik zeg dat je vannacht moet wegglippen.' zei hij tegen haar. Aris keek hem onsteld aan. Ze knikte, nu kreeg ze het moment waar ze het meest tegenop zag. De beloning. De onbekende begeleidde haar eerst naar een ander bankje dat verscholen gnig achter struikgewas en ging daar tegenover haar zitten en keek haar aan. Met een dwingende blik, ze wist dat ze er niet onderuit kon. Aris kwam langzaam dichterbij en drukte een kus op zijn lippen. Die zachter waren dan ze had verwacht maar ook kouder. Het was een te innige kus voor een vreemdeling bedacht ze bij zichzelf. Maar de vreemdeling zoende terug en deed zijn hand op haar rug om haar dichterbij te trekken. Zijn andere hand ging door haar lange haren.
Back to top Go down
View user profile
Aris
Level 2
avatar

Posts : 881
Join date : 2010-05-17
Age : 21
Location : Ashtar

PostSubject: Re: Tealia   Mon Jul 05, 2010 10:24 am

Aris duwde hem weg. Maar hij hield stand. Ze kon niet gillen want hij zoende haar. Haar ogen waren wijd open gesperd en ze spartelde wild tegen. Uiteindelijk liet de jongeman haar los en keek haar zelfvoldaan grijnzend aan. 'Mijn naam is trouwens Leonardo.' zei hij nog steeds grijnzend. Aris stond kwaad op. Hij had haar ernstig beledigd. Ze hoorde haar moeders stem toen ze weg wilde lopen van hem. Heel snel stond Leonardo op, deed zijn hadn voor haar mond om haar gegil van schrik tegen te houden en trok haar terug naar achteren. Hij stond achter haar. 'Luister goed naar je moeders stem..' fluisterde hij gepikeerd en dreigend in haar oor. Arwen sprak tegen de wachters. 'Vind haar en breng haar hierheen. Ik heb geen zin in spelletjes. Nu!' zei ze kwaad. Aris wist niet wat ze hoorde. Ze had altijd gedacht dat haar moeder vredelievend was. Arwen zuchtte en zakte vermoeid neer op een bankje. De jaren grepen haar en ze wist dat ze nu moest boeten voor haar sterfelijkheid. Aris liet zich ontsteld omdraaien door Leonardo. 'Ga met mij mee. Ik bevrijd je uit deze hel..' fluisterde hij tegen haar. Aris draaide haar hoofd om, om haar moeder te zien maar Leonardo hand dwong haar door met zijn hand tegen haar wang te duwen hem aan te kijken. 'Vannacht wacht ik op je bij de troonzaal. Ik ben een belangrijke dienaar maar het zit me neit mee. Begrepen. Als je weg wilt zie ik je daar.' zei Leonardo nog. Daarna liet hij haar los en verdween in de bosjes. Aris had tijd nodig om na te denken. Rustig liep ze langs de waterkant en deed alsof ze was gaan wandelen. 'Moeder! U bent terug! Het spijt me zeer maar aanvaard mijn excuus ik moet even wat regelen.' zei ze tegen haar moeder. Aris keek haar moeder aan terwijl ze voor haar was gaan staan. 'Aristola je bent terug. Ik geef je verlof. Zolang je morgen maar een jurk komt passen voor je bal.' zei haar moeder lief tegen haar. Arwen stond op en drukte een kus op haar dochters voorhoofd. Aris glimlachte. 'Dank u moeder.' zei ze vriendelijk. Daarna liep ze op blote voeten weg, Arwen keek haar dochter triest na. Toen Aris de vertrekken van haar moeder had verlaten rende ze naar haar eigen kamer. De verlaten gangen door, dit maal viel het haar niet op. Aris was zo in gedachten verzonken dat ze tegen iemand opbotste die in de buurt van haar kamerdeur was. Waar nu allemaal mensen stonden zag Aris geschrokken.. Ze hoorde allemaal kreten maar kon er niet uit opmaken wat er nou precies gebeurde. Ze wist wel dat dit geen bediendes, de bediendes waren nu aan het eten, wel zag ze een paar wachters maar verder niet dus moesten het een paar handelaren met hun vrouw of metgezellin zijn. 'O, Onee. Daar is de prinses!' riep er eentje en iedereen stoof weg. Nou bijna iedereen, sommige wierpen Aris hatelijke blikken toe en druppelden maar langzaam weg. Gemeen omkijkend. Aris vond het erg vreemd en erg irriterend. Ze kende de hatelijke blikken al, haast niemand mocht haar echt omdat ze haar niet kenden. Ze liep haar kamer binnen en zag dat die geplunderd was. Alles lag overhoop. Ze vroeg zich af wie dat gedaan had en zou hem of haar ernstig straffen. Ze keek gelijk naar haar schildershoek. Daar was ook alles weg. Ze vond het verschrikkelijk. Alles wat ze ooit had gemaakt of gekregen was weg. De ramen waren kapot. Alle jurken en kleding was weggejat buiten haar reiskleren om wat ze erg verdacht vond. Gelijk gingen haar gedachtes uit naar Leonardo. Ze was zelfs zo in gedachten verzonken dat ze haar broer niet aan hoorde komen. Ze hoorde hem ook niet naar adem happen. Ze draaide zich pas om toen ze heel veel gestamp hoorde. Soldaten, ze herkende het ritme en zag haar vader de kamer in komen en een mengeling van verbazing, gerustelling dat zijn dochter nog heel was en woede was op zijn gezicht te zien. Maar dat verdween al gauw en zijn gerustellende gezicht dat Aris zo goed kende kwam weer naar boven. Daarna keek ze haar broer aan die bij de ramen stond en er triest doorheen keek.
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: Tealia   

Back to top Go down
 
Tealia
Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Azulea :: verhalen :: Lange Fantasy verhalen-
Jump to: